![[]](img/image.png)
ATTA, Pater, a Gr. ἄττα. Mirac. S. Philastrii tom. 4.
Jul. pag. 390. col. 2 :
Puella patri gaudendo innuens, vulgari voce aiebat : Atta, da mihi fustem, ut ambulem.Vox ergo vulgaris apud Gothos, ut notant ibi docti Hagiographi ; qua etiam acceptione Hungari Attia, Cantabri Aita, et Frisones Haita utuntur. Vide Aba 2. et Attam. Confer Ihrii Gloss. Suio-Goth. voce
Ætta. . Vide Forcellin.