« Bena » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 624a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BENABENA, Species aratri, quo solent uti ad iterandum agrum, Picardis Binot.
Chartularium SS. Trinit. Cadom. fol. 59 :
Quaque ebdomada semel arare et herciare et a quocumque aratro tres acras arare ad Benas, etc.Occurrit ibid. fol. 55.
P. , 1766.
◊ Ubi arare ad benas,
iterum fodere, seu secundo terram proscindere intelligo. Vide Binare.
