« 2 blancardus » (par P. , 1766), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 674c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BLANCARDUS22. BLANCARDUS, Parmensibus nuncupabatur Carrocium, seu currus, in quo vexillum totius
exercitus præcipuum imponebatur. Chron. Estense
apud Murator. tom. 15. Script. Ital. ad ann. 1281 :
apud Murator. tom. 15. Script. Ital. ad ann. 1281 : Ipsi fecerunt valde bene præparare carrocium Parmæ, et pingere de novo : et fecit fieri vexillum de novo : qui carrocius vocabatur Blancardus.Vide Carrocium. Neque fortassis aliunde accersenda est nominis Blancardi origo, particulæ S. Crucis, quæ in ecclesia Turonensi asservabatur, inditi ; Crux quippe præcipuum est Christianorum vexillum.

