« »
 
[]« Bottera » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 718a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BOTTERA
BOTTERA, Finis, terminus. Chartular. S. Vandreg. tom. 2. pag. 1469. ad ann. 1277 :
Noverint universi, quod ego Laurentius, dictus Pictor, et Guillelmus ejus filius vendidimus.... Guillelmo dicto Travesein duas pechias terræ, quarum prima sita est à la Jarie.... secunda au Corbeit intra terram Avicædæ Angierville ex una parte, et Botteras camporum de Corbet ex altera.
Vide Butum.
P. Carpentier, 1766.
◊ Eo nomine videntur potius significari fossata, quibus aqua deducitur in agros. Vide supra Boteria et Botrus.