« »
 
[]« Cancellatura » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 080a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CANCELLATURA
CANCELLATURA, Oblitteratio, lineæ in Charta cancellatim ductæ. Saisimentum Comitatus Tolosæ apud Lafallium tom. 1. Annal. Tolos. Instrum. pag. 28 :
Produxerunt quoddam instrumentum autenticum sigillo, cum sigillo pendenti Consulum urbis et burgi Tolosæ... sine vitio et Cancellatura.
Vide Cancellare.
P. Carpentier, 1766.
◊ Cancelure, in Charta ann. 1297. ex Chartul. Valcel. sign. E. ch. 66 :
Sans rasure, sans Cancelure et sans souspeçon, etc.