« »
 
CERARE 1, CERARE 2, CERARE 3.
[]« 1 cerare » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 268c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CERARE1
1. CERARE. Guigo II. Prior Cartusiensis in Statutis ejusdem Ordinis cap. 46 :
A quo etiam (Coquinario) panem, vinum, statutis diebus, sal, cochlear, scutellas, lumbaria, acum, filum, ceram ad Cerandum accipiunt.
P. Carpentier, 1766.
◊ Cera inducere, illinere, nostris Encirer. Lit. remiss. ann. 1391. in Reg. 142. Chartoph. reg. ch. 121 :
Icellui cousturier demanda de la chandelle de cire pour Encirer les euilliez des boutons d'une robe.
[]« 2 cerare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 268c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CERARE2
2. CERARE, f. Prægustare. Stat. Astens. :
Liceat tamen cuilibet tabernario habere in qualibet carraria spinetam parvam, causa Cerandi vina sua, absque eo quod cadant in pœnam prædictam.
[]« 3 cerare » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 268c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CERARE3
3. CERARE, Constringere, arctare, Gall. Serrer, pro Serare. Vide in hac voce. Acta dissolut. matrim. Ludov. XII. ex Cod. reg. fol. 149. r°. :
Et ipsum (dom. de Vatan) cum eadem catena uni pillari affixerunt et Ceraverunt cum cavilla ferrea.