« »
 
[]« Cerretani » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 275b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CERRETANI
CERRETANI. Constitutiones Ordinis Fratrum Prædicatorum pag. 101 :
Fratres nostri Cerretanorum consortium, qui vulgo Bianti dicuntur, illorumque quæstuandi modum omnino evitare tenentur ; caveantque Prædicatores ne illorum indulgentias prædicent.
Mox iidem ibi dicuntur Clerici officii :
Nullus... præsumat de cætero quascumque indulgentias per Cerretanos, seu Clericos officii, ita appellatos, etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Iidem qui Italis Ciarlatani, nostris Charlatans, Circulatores, qui fabulas canendo aut agendo, populum ad se alliciunt, ut nummos ab eorum crumenis arte blanda educant ; Cerretani nuncupati, si fides Cœlio Rhodig. Leand. Alberto in Descript. Ital. atque aliis, a Cerreto Spoletani agri oppido, quod inde copia ingens ejusmodi circulatorum prodiret. Consule Murator. tom. 2. Antiq. Ital. med. ævi col. 846. et seq. Vide supra Ceretanus.