« »
 
[]« Chamfrenum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 284c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CHAMFRENUM
CHAMFRENUM, Vox ibrida, ex χάμος et frenum. Utrumque idem est. Tabularium Vindocinense Thuanum cap. 84 :
Dedimus Ivoni unum Chamfrenum, et Roberto unas caligas vermiculas.
P. Carpentier, 1766.
◊ Gall. Chamfrain, Ornamentum vel armatura equi fronti apposita. Polluci ϰημός non χάμος, pars labiorum totum os ambiens, lib. 2. § 90. Eidem lib. 1. § 48. Ferrum ori equino circumdatum.