« »
 
[]« 1 circuitus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 339a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CIRCUITUS1
1. CIRCUITUS, Possessionum ambitus, Quidquid circumquaque possidetur. [] Charta Bretislai Ducis Bohemiæ ann. 1045. apud Ludewig. tom. 6. Reliq. MSS. pag. 52 :
Contuli eidem Ecclesiæ Circuitum meum in Pragensi provincia, has villas cum hominibus et terris, sylvis et pratis continentem, etc.
Vide Cingulum 2.
P. Carpentier, 1766.
◊ Nostris Circuite et Circuitude, vulgatius Circuit. Charta ann. 1286. ex Reg. Chartar. comitat. Montisfort. et Droc. in Cam. Comput. Paris. fol. 11 :
Le menoir de la folie,... et tous les aisements du menoir, qui sont en la Circuite d'icelle menoir.
Alia Rob. de Veteriponte ann. 1330. ex Chartul. S. Joan. in valle :
Touz les murs et forteresses du prieuré de S. Nicolas de Courbeville, sont et appartiennent audit prieuré, c'est assavoir la Circuite de la porte a la guiete, etc.
Lit. remiss. ann. 1385. in Reg. 127. Chartoph. reg. ch. 91. bis :
Icellui Brunet voulsist icelle Perrote mener au bois d'emprés laditte maison, hors du Circuitude d'icelle.