« »
 
[]« Commendatorius » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 445b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/COMMENDATORIUS
COMMENDATORIUS, vel Commendatarius, Gall. Commandeur, Monachus S. Dionysii, qui pro Abbate omnimodam habebat jurisdictionem in quosvis delinquentes in Ecclesia et in toto Monasterii circuitu : quam exercebant Baillivus aliique officiales ad hoc unum instituti, ut narrat Doubletus pag. 424. Epitaphium Fr. Petri Bochart apud Felibian. Hist. Sandion. pag. 584 :
In ætate constanti viam ingressus universæ carnis, hujusce[] domus Commendatarius Fr. Petrus Bochart, e longa serie Consulum et Præsidum supremi Senatus Franciæ... hic sepultus ann. Dom. 1607.
Aliud Epitaphium ibid. pag. 586 :
Hic jacet Fr. Augustinus de Valles, Cantor et Commendatorius, necnon tertius Prior hujusce domus, qui obiit quarto Nonas Aprilis ann. Dom. 1636.
P. Carpentier, 1766.
◊ Alia erant ejusdem officii munia apud Corbeienses monachos, ut discimus ex Charta ann. 1285. in magno Chartul. nig. ipsius monast. fol. 50. r° :
Dant Resson, moine de Corbye, Commandeeur et recheveur des biens de ledite église, etc. Præceptor et receptor bonorum ecclesiæ,
infra in Ch. ejusd. anni fol. 55. v°.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Commendatoriæ Litteræ. Vide in Commendatitiæ.