« »
 
[]« Contrarotulator » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 540b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CONTRAROTULATOR
CONTRAROTULATOR, Qui præest adversis rationibus, Gall. Contrôleur. Charta Henrici IV. Regis Angl. ann. 1399. apud Rymer. tom. 8. pag. 118. col. 2 :
Rex de eo, quod sibi per testimonium Contrarotulatoris Regis ibidem sic solverit, etc.
Vide Curiosus.
P. Carpentier, 1766.
◊ Contreroleur, in Stat. ann. 1372. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 538. art. 1. Dicitur etiam Contrarotulator, qui acceptum et expensum in commentaria refert. Memor. D. Cam. Comput. Paris. fol. 144. r°. :
Die ix. Sept. 1374. magister Johannes Rouselli institutus Contrarotulator receptæ Bellicadri.
Stat. colleg. Longobard. MSS. ann. 1392 :
Sit unus Contrarotulator, qui habeat scribere omni septimana misias et recepta. Contreroleux
vero, Censor importunus, in Lit. remiss. ann. 1400. ex Reg. 155. Chartoph. reg. ch. 54 :
Homme moult arrogant, malicieux et Contreroleux, etc.
P. Carpentier, 1766.
Contrarotulator Argentariæ Regis, in Memor. D. Cam. Comput. Paris. ad ann. 1378. fol. 182. r°.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Contrarotulator Audientiæ, apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 1672.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Contrarotulator Pipæ, infra in voce Ingrossatores.