« »
 
[]« 1 cornua » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 571b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CORNUA1
1. CORNUA, Mitra. Acta SS. Junii tom. 4. pag. 264. B. de S. Eberharda :
Et exosa Cornua frontem Metropolitani insigniunt.
P. Carpentier, 1766.
◊ Muliebris capitis ornamentum. Hist. desponsat. Frid. III. imper. cum Eleon. Lusit. ann. 1451. tom. 1. Probat. Hist. geneal. domus reg. Portugal. pag. 604 :
In eodem regno (Navarræ) mulieres gerunt Cornua in frontibus earum, cum pluribus ornamentis.