« »
 
[]« Deforas » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 042c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DEFORAS
DEFORAS, Deforis, Forinsecus, extrinsecus, Par dehors, deforo, Occitanis ; Deffore in Consuet. Solensi tit. 2. art. 5. Defors in Charta Willelmi Arverni ann. 1178. apud Justellum in Probat. Hist. [] Turenens. pag. 35. MS. :
Pour ce que grans estoit les cors,
Remaindre l'estuet par Defors.
P. Carpentier, 1766.
◊ Deffueurs, in Libert. villæ de Braoux ann. 1331. tom. 4. Ordinat. reg. Fr. pag. 336. art. 13. Hispan. Defuera, eodem significatu.
Deforas. Vetus inscriptio :
Recognitum est ex tabula ænea quæ fixa est Romæ in Capitolio ad aram gentis Juliæ Deforas podio sinisteriore.
Deforis. Vet. Interpres Gen. 7. 16 :
Inclusit eum Dominus Deforis.
Matth. 23. 25 :
Mundatis quod Deforis est.
Admonitio sancti Fausti :
Et testes contra eum non aliunde Deforis, sed intus de ipsa proferentur.
Idem forte Faustus Regiensis :
Si evadere pericula non Deforis ingruentia, sed intus concepta desideras, etc.
Metellus in Quirinalib. :
Nec Deforis quispiam remansit uspiam.
Visiones Flotildæ :
Vidit... B. Remigium et S. Martinum Deforis eisdem crucibus obviantes.
Octavius Horatianus lib. 4. Rerum medicar. :
De argilla Deforis linis.
Constantinus African. lib. 7. de Morbor. cognit. cap. 22 :
Deforis est superponenda res dissolutiva.
Beda in Vita S. Cuthberti :
Murus ipse Deforis altior longitudine stantis hominis.
Occurrit ann. 563. cap. 18. apud Ordericum pag. 535. etiam in Concilio Braccarensi, et alibi passim.