« »
 
[]« Escutum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 306c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/ESCUTUM
ESCUTUM, ut Scutum, Tesseræ gentilitiæ, Gall. Ecu. Testam. anni 1367. inter Anecd. Marten. tom. 1. col. 1525 :
Item legamus Conventui fratrum Minorum Carcassonæ unam cupam argenti deauratam, cum suo pede et signatam circumquaque,
Escus verts, et in medio unum Escutum cum arboribus.
P. Carpentier, 1766.
◊ Escutel, in Comput. Rob. de Seris ex Reg. 5. Chartoph. reg. fol. 3. r° :
Six selles de guerre garnies de cordouan vermeil à un Escutel de bordeure.