![[]](img/image.png)
FAMARE, Fama vulgare. Hieron. Dungersheimius de Laudibus S. Scholastici num. 2 :
apud Rymerum tom. 8. pag. 207. ubi in malam
partem accipitur. Vide Infamare.
Qui usque ad Justiniani Imperatoris sanguinem lineam deducere Famatur avitam.Acta SS. April. tom. 2. pag. 709. de S. Wernhero :
Nec sola fama, sed mera veritas hoc Famabat, et Famat de præsenti.Rursus legitur pag. 915. et
![[]](img/image.png)
P. , 1766.
◊ Chron. Joan. Vitodur. in
Thes. Hist. Helvet. pag. 53 : Dum adhuc viveret, pecuniam apud eos deposuisse Famabatur.Sermo mag. Joan. Parvi in Conc. Constant. ex Bibl. Heilsbr. pag. 111 :
Sicut fur et latro in ovile ovium Famaris intravisse.Hinc
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Famatus, Famosus, Famatissimi avi tui, inquit Hericus ad Carolum Cal vum, apud
Mabill. tom. 3. Annal. Bene dict. pag. 206.P. , 1766.
Famata Persona, Censura vel vituperio publice notata. Stat. Cadubr. lib. 3. cap. 43 : Si quis emerit vel servaverit scienter aliquod furtum, vel aliter receperit, in centum solidos condemnetur pro qualibet vice, et ad reddendum furtum domino compellatur ; et intelligatur scienter, si a persona Famata furtum receperit, vel a famulo, vel famulis alienis cum aliis morantibus.