« »
 
[]« 7 firmare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 508b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FIRMARE7
7. FIRMARE, Despondere, Gall. Fiancer. Charta circ. 1100. in Tabular. S. Victoris Massil. :
Cum eo firmiter locutus est usquequo mulieres fuerunt Firmatæ. Post hæc venit dies constitutus ut acciperent suas uxores, etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Fermer, eadem notione, in Lit. remiss. ann. 1451. ex Reg. 181. Chartoph. reg. ch. 69 :
Icellui Louvel avoit Fermée une jeune femme, et devoit en brief icelle espouser.
Glossar. Provinc. Lat. ex Cod. reg. 7657 : Fermat, Prov. sponsus. Vide in Firma 1.