« »
 
[]« Gaitare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 011c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/GAITARE
GAITARE, Excubias agere, Gall. Guetter. Occurrit in Gaita et in Wactæ.
P. Carpentier, 1766.
◊ Gaitam seu excubias facere, Ital. Guatare, Gall. Faire le guet. Charta ann. 1125. inter Probat. tom. 2. Hist. Occit. col. 429 :
Et ipsam urbem custodias et bene custodire facias et Gaitare.
Alia ann. 1223. in Chartul. Campan. fol. 190 :
Item dicit quod homines nostri ad subventionem suam Gaitent villam.
Vide in Wactæ. Esgaiter vero, est Speculari, insidiari, in Lit. remiss. ann. 1411. ex Reg. 165. Chartoph. reg. ch. 175 :
Icellui Guichart s'en ala à tout un baston en les Esgaitant et espiant.