« »
 
[]« Habia » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 149b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/HABIA
HABIA. Regestum Philippi Aug. Herouvallianum fol. 172 :
Haia Lire, et haia de Aubenas inter cheminum Perre et semitam Decani, et usque ad Habiam Catorum sunt de deffensa.
Vide Gabia.
P. Carpentier, 1766.
◊ Dumus, rubus, vel Dumetum, nostris alias Habier, pro Hallier. Lit. remiss. ann. 1460. In Reg. 192. Chartoph. reg. ch. 3 :
Le suppliant a prins à défricher et essamblir pluseurs terres et héritaiges, qui estoient en grans buissons et Habiers.
Vide infra Halotus.