« »
 
INCURIALIS 1, INCURIALIS 2.
[]« 1 incurialis » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 336a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INCURIALIS1
1. INCURIALIS, Qui officia civilia exercet, aut exercuit. Pactum inter reg. et capit. eccl. Ruthen. ann. 1309 in Reg. 45. Chartoph. reg. ch. 88 :
Item quod de injuriis vel offensis per curiales vel Incuriales seu officiales dictorum locorum commissis, etc.
Vide Curiales 1.
[]« 2 incurialis » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 336a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INCURIALIS2
2. INCURIALIS, Rusticus, inhumanus, Gall. Impoli. Vita S. Rosæ tom. 2. Sept. pag. 435. col. 1 :
Ut quid tam Incuriales estis, ut quid tantæ vos tenent moræ, ut ei minime assurgatis ?
Vide Curialis 4.