« »
 
[]« Indurare » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 347c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/INDURARE
INDURARE, Ferre, pati, Gall. Endurer. Capitula Caroli C. tit. 36. cap. 34 :
Qui pro Deo suos denarios vel suam annonam, quæ a Deo accepit, (egeno) dare non Indurat, cum Deus seipsum et sanguinem suum pro eo in cruce clavis et lancea transfixus fudit.
Plinio Indurare est Durum reddere.
P. Carpentier, 1766.
◊ Endurement, Toleratio, in Lit. remiss. ann. 1416. ex Reg. 169. Chartoph. reg. ch. 131 :
Le suppliant moiennant son labour et travail et le grand Endurement et patience qu'il a eu, etc.