« Loch caballis » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 133b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LOCHLOCH Caballis, f. Stabulum, equile, a Saxonico Loc vel Loce, Clausura ; vel potius
Celtico Lloce, Boxhornio in Orig. Gall. :
optime confirmat alia Charta tom. 1. Probat. novæ Hist.
Brit. col. 299 :
Caula, angiportus, angulus.Lobinell. tom. 2. Hist. Britan. col. 73. ex vet. Charta :
Sine censu, et sine renda, et sine opere, et sine Loch caballis ulli homini,hoc est, si recte opinor, sine obligatione, equis excipiendis ministrandi pabulum necessarium. Vide Lodrum. Hanc interpretationem
optime confirmat alia Charta tom. 1. Probat. novæ Hist.
Brit. col. 299 : Sine tributo, sine pastu caballi et canum.

