« »
 
[]« Lurdus » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 155c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/LURDUS
LURDUS, Ital. Lordo, spurcus, impurus, immundus : vel potius stolidus, quomodo nos Lourdaut dicimus. Landulfus [] de S. Paulo in Chron. Mediolan. cap. 1 :
Armanus autem ille in tanta perturbatione, in Ecclesia S. Ambrosii ait populo suo congregato : Vobis fiet, prout proverbium dicit, Populo stulto, Episcopus Lurdus.
Vide Lordicare.
P. Carpentier, 1766.
◊ Lours, ultima notione, in Consolat. Boetii MS. lib. 4 :
Quant aucuns est trop paresseus
Enturlez, Lours et oublieus, etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Sed et Lurdus dicitur de opificio rudi arte fabricato. Gall. Grossiérement fait. Lit. remiss. ann. 1450. in Reg. 186. Chartoph. reg. ch. 39 :
Supplicans quemdam cutellum cepit,... et ipso accuto cum quodam lapide, cum esset Lurdus sive grosso modo fabricatus, esset, etc.