« »
 
MANDAMENTUM 1, MANDAMENTUM 2, MANDAMENTUM 3.
[]« 1 mandamentum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 210b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MANDAMENTUM1
1. MANDAMENTUM, Mandatum, jussio. Charta ann. 1233. ex minori Chartul. S. Vict. Massil. pag. 142 :
Non credebant Priorem habere Mandamentum a domino Abbate S. Victoris.
Alia ann. 1164. tom. 8. Spicil. Acher. pag. 196 :
Quod si facere non possent, ad Mandamentum domni Abbatis et monachorum se placitarent.
Adde Acta SS. tom. 1. Martii pag. 412.
P. Carpentier, 1766.
Nostris Mant, eodem intellectu. MS :
Et chil li ont en convenant
Que il revenront à son Mant.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Mandamentum, Litteræ quibus Magistratus aliquid mandat. Charta Willelmi dom. Montispess. ann. 1103. apud D. Brussel tom. 2. de Usu feud. pag. 727 :
Pertinent etiam ad Vicariam omnia Mandamenta et omnes vetationes propter placita ; præter illa Mandamenta et illas vetationes quæ dom. Montispessulani diceret vel mandaret per se vel per alium, etc.
[]« 2 mandamentum » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 210b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MANDAMENTUM2
2. MANDAMENTUM, Districtus, jurisdictio, territorium. Passim in tabulis Delphinatus, Provinciæ, etc. Charta Guidonis II. Comit. Forensis ann. 1195. tom. 4. Gall. Christ. inter Instrum. col. 25 :
Dedit etiam quidquid habebat in Mandamento Rupis scissæ, etc.
Alia ann. 1223. ibid. col. 27 :
Concessimus... castrum de Modanio et Mandamentum cum omnibus appenditiis et pertinentiis suis.
Vide Mandatio 1. Hinc Mandement pro locus, Gall. Endroit, terrein, usurpat MS. :
En la ville et en boiz, fist herbergier sa gent,
Li suen ostel fist prendre el plus haut Mandement.
Hoc est, in editiori loco.
P. Carpentier, 1766.
Charta ann. 1056. ex Tabul. S. Vict. Massil. :
In eodem manso habebam... justitiam et Mandamentum et albergarias. Mandé,
eodem sensu, in Lib. rub. fol. parvo domus publ. Abbavil. fol. 33. v°. ad ann. 1276 :
Cumme debas fut devant nous entre le visconte de S. Pierre d'une part et les boulenguiers manans el Mande S. Pierre d'autre ; liquex Mandes siet el markil pardevant le maison Aelis Galie.
[]« 3 mandamentum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 210b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MANDAMENTUM3
3. MANDAMENTUM, Mandatum, Pactum, conventio, judicatum. Charta ann. 1213. ex Schedis Præsid. de Mazaugues :
Et dicebant se prædictæ pœnæ [] non esse obnoxios, quia nunquam contra Mandamentum Roncelini venerant. Imo allegabant dominum Ildefonsum Comitem Provinciæ citra Mandatum illud venisse, et ideo dicebant pœnam esse commissam.