![[]](img/image.png)
«
3 manualiter » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 238b.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/MANUALITER3
3. MANUALITER, Pacifice. Charta ann. 1501. ex Schedis Præsid.
de Mazaugues :
Manualiter colligere et sine acanatione quacumque de dictis glandibus.
P. Carpentier, 1766.
◊ Vel potius nude, pro
Manu, ut in Charta ann. 1330. ex Tabul. Flamar. :
Juravit ad sancta Dei evangelia
Manualiter tacto libro.
Sub debito fidei, quam ipse
vicedominus Manualiter præstitit,
i. e. manu data promisit, in chart. ann.
1291. apud Guden. in Cod. Diplom. tom. 1. pag. 848. Occurrit passim.
Legitur alia notione
Manualiter deprehendi infra in
Manus.