« Mogum » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 5, col. 440b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/MOGUMMOGUM, Territorium Moguntinum, maxime quod Mœno adjacet. Carmen de varia fortuna Ernesti
Bavar. Ducis lib. 2. apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 321 :
Surgitur in facinus. Vadit comitante tumultuHeinricus, figens molli tentoria Mogo.

