« »
 
[]« Paglola » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 092c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PAGLOLA
PAGLOLA, ab Ital. ut videtur, Paglivola, auri bracteola, Gall. Paillette d'or. Statuta Astens. ubi de Intratis portarum :
Aurum in Paglola tam in virga quam in plata.... solvat pro qualibet onzia lib. xx.
P. Carpentier, 1766.
◊ Paillole, in Lit. ann. 1310. tom. 1. Ordinat. reg. Franc. pag. 479. art. 5. Papillete, in Lit. remiss. ann. 1470. ex Reg. 196. Chartoph. reg. ch. 228. Papillote, in aliis ann. 1480. ex Reg. 206. ch. 635. Vide infra Paleola.