« »
 
[]« Palherium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 110a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PALHERIUM
PALHERIUM, Palearium, ex Gallico Pallier. Charta ann. 1306. in Comitatu Rutenensi exarata, ex 2. Regesto Philippi Pulcri Regis Franciæ n. 7. in Tabulario Regio :
Cum 6. denariis Ruthen. quos habebat censuales in Palheriis et ortis Stephani, etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Locus, ubi paleæ reponuntur, horreum. Charta ann. 1338. in Reg. 72. Chartoph. reg. ch. 55 :
Item acquisivit quemdam mansum sive Palherium, situm in Caslario.
Stat. ann. 1350. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 138. col. 2 :
Item quod nulla persona sit ausa facere Palheres neque fenacils infra civitatem Nemausi, nec tenere paleam sive fenum ultra unam cadrigatam.
Vide supra Paillerium 2.