« »
 
[]« Panicellus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 129c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PANICELLUS
PANICELLUS, Parvus panis. Plinius lib. 1. Medic. cap. 6 :
Post hæc supermittis Panicellos de buccellatis, quos conficis ita : buccellati optimi hene conditi, tunsi, et cribrati farinæ lib. 4. etc.
P. Carpentier, 1766.
◊ Ital. Panicciuolo. Vide supra Panellus 2. Inquisit. ann. 1288. in Access. ad Hist. Cassin. part. 1. pag. 386. col. 2 :
Antiquitus consueverunt dari, videlicet in mane Panicellos parvulos octo ad prandium, ad merendinandum in nonis Panicellos septem.
Paignon de cire
, Parva ceræ massa, in Lit. remiss. ann. 1415. ex Reg. 168. Chartoph. reg. ch. 389.