« »
 
[]« 3 placta » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 349a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PLACTA3
3. PLACTA, Patina, vas planum, Ital. Piatto. Invent. ann. 1240. apud Cl. V. Garamp. in Dissert. 7. pag. 232 :
Viginti unam Plactas argenti. Item duas scutellas argenti.
Invent. Ms. thes. Sedis Apost. ann. 1295 :
Duo candelabra de argento quadra.... et duas Plactas de argento ad ponendum sub ipsis candelabris.
Hinc
P. Carpentier, 1766.
Plactellus dimin. Ital. Piatello, Patella, in eodem Invent. ann. 1295 :
Plactellos planos, concavos de argento, in modum scutellæ.
P. Carpentier, 1766.
◊ Aliud vero sonat vox Gallica Placte et Platte, qua certa pannorum sarcina significari videtur, in Pedag. Peron. ann. 1295. ex Chartul. 21. Corb. fol. 341. v°. :
Item le char qui maine draps en Platte, l'en compte dix draps pour le troussel,... et s'il y a vingt draps ou plus en le Platte, c'est gibe ; et doit le gibe xlviij. solz Par.
Ibid. fol. 356. v°. :
Vingt draps ou vingt soyes pour la Placte, la Placte doit sept solz.