« Plaudare » (par C. , 1678), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 361c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PLAUDAREPLAUDARE, Quasi applausum dare. Hrabanus Maurus Poemat. 29. de diabolo, Christum in
deserto tentante :
Id est, sibi applauserat, sese jactaverat. Landulfus de S. Paulo in Chronico Mediolanensi cap. 5 :Tantum perverse locutus,Quantum fuerat perversus :Sæpe(vel seque)Seps ipse se PlaudaveratPosse quod nunquam poterat, etc.
Pars itaque cleri et populi ad nutum Arialdi Abbatis monasterii S. Dionysii clamavit et laudavit Grasulanum sibi in Archiepiscopum : ipse vero statim ut vidit se a quadam magna multitudine vulgi et nobilium conclamatum, et ab Abbate illo Plaudatum, Archiepiscopalem sedem ascendit.Et cap. 39 :
Causa itaque ista sic Plaudata et statuta, etc.Mox :
Ex parte totius cleri et populi legationem de PlaudatoHinc forte vocis origo, Plauder, apud nos, quam vulgo usurpamus de iis, quos arguimus, et verbis castigamus, a sensu contrario, et quasi per ironiam.(plaudando)et coronando Rege Conrado Pontifici Anselmo contulerunt.

