« »
 
PUNCTUALITER 1, PUNCTUALITER 2.
[]« 1 punctualiter » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 570b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PUNCTUALITER1
1. PUNCTUALITER, Diligenter, sedulo, Gall. Ponctuellement. Charta ann. 1440. apud Lamium in Præfat. ad part. 2. Hist. Sicul. Bonincont. in Delic. erudit. pag. xxviij :
Scriptæ sunt copiæ de dictis originalibus capitulis Punctualiter de verbo ad verbum.
[]« 2 punctualiter » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 570b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PUNCTUALITER2
2. PUNCTUALITER, Certo, Gall. Véritablement. Steph. de Infestura MS. ubi de Innoc. VIII. PP. :
Et data fuit ei audientia a toto collegio cardinalium et in secretis ; ita quod nescitur Punctualiter quid exposuerit.