« »
 
[]« Raucedo » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 031a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/RAUCEDO
RAUCEDO, Amputatio vocis, Isidoro lib. 4. Orig. cap. 7. vel impuritas, ut addit Joh. de Janua.
P. Carpentier, 1766.
◊ Richalmi abb. Spec. vall. lib. Revelat. apud Pez. tom. 1. Anecd. part. 2. col. 382 :
Eadem nocte ad vigilias audivi, quod dixit iterum unus dæmon ad alium, ut faceret mihi vocis Raucedinem. Qui respondit ; non possum, quia deest mihi occasio, quæ est inflatio ventris.
Vide mox Raucitudo.