« »
 
[]« Tonacella » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 8, col. 121c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/TONACELLA
TONACELLA, Tunicella. Translatio S. Antonini, tom. 1. Maii pag. 768 :
Demum dictum sanctum corpus..... cum..... amictu et camice ex byssino ac Tonacella ermisini rubei, etc.
Vide Tonicella et Tunicella.
P. Carpentier, 1766.
◊ Nostris Tonollet, vestis species, idem quod Perpunctum. Lit. remiss. ann. 1391. in Reg. 141. Chartoph. reg. ch. 212 :
Un pourpoint, nommé Tonollet.