« Agula » (par L. , 1883–1887), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 150a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AGULA2
« Agula » (par L. , 1883–1887), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 150a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AGULA2
« 1 agulia » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 150a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AGULIA11. AGULIA, Vas vel instrumentum præparando sali utile. Testam. Adelaidis, apud Marten. tom.
1. Anecd. col. 102 :
Volo ut in Canonica SS. Justi et Pastoris, remaneat medietas de Salinas, qui fuerat Framaldi quondam in Scalas, cum illorum salarios, coctarios, Agulias, et omnibus suis officinis et areis.
« 2 agulia » (par C. , 1678), dans , et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 150a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AGULIA22. AGULIA, Obeliscus, ex Italico Aguglia. Christophorus de Bondelmontibus in
Descriptione Constantinopoleos a nobis edita :
Deinde Agulia ex uno lapide in quatuor æneis taxillis in altum erecta cernitur cubitorum viginti quatuor.Octavianus in Viridario honoris, de Obelisco Romano :
Près cette Église a un grande Eguille,De fin porphyre, et dessus une pomme.
P. , 1766.
◊ Apud eumd. Christophorum
eodem nomine designatur obeliscus S. Petri :
Palatium Neronis, ubi est Agulia S. Petri.Infra :
Juxta quod est memoria Cæsaris, id est, Agulia, ubi splendide cinis ejus in suo sarcofago... requiescit.Vide supra Aguilla 1 et Agulha 1.

