« »
 
AGULA, AGULIA 1, AGULIA 2.
[]« Agula » (par L. Favre, 1883–1887), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 150a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AGULA2
AGULA. Ut Agulia 2. Dief.
[]« 1 agulia » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 150a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AGULIA1
1. AGULIA, Vas vel instrumentum præparando sali utile. Testam. Adelaidis, apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 102 :
Volo ut in Canonica SS. Justi et Pastoris, remaneat medietas de Salinas, qui fuerat Framaldi quondam in Scalas, cum illorum salarios, coctarios, Agulias, et omnibus suis officinis et areis.
[]« 2 agulia » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 150a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AGULIA2
2. AGULIA, Obeliscus, ex Italico Aguglia. Christophorus de Bondelmontibus in Descriptione Constantinopoleos a nobis edita :
Deinde Agulia ex uno lapide in quatuor æneis taxillis in altum erecta cernitur cubitorum viginti quatuor.
Octavianus de S. Gelais in Viridario honoris, de Obelisco Romano :
Près cette Église a un grande Eguille,
De fin porphyre, et dessus une pomme.
P. Carpentier, 1766.
◊ Apud eumd. Christophorum eodem nomine designatur obeliscus S. Petri : []
Palatium Neronis, ubi est Agulia S. Petri.
Infra :
Juxta quod est memoria Cæsaris, id est, Agulia, ubi splendide cinis ejus in suo sarcofago... requiescit.
Vide supra Aguilla 1 et Agulha 1.