« »
 
AYDA 1, AYDA 2, EDA, HEDA.
[]« 1 ayda » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 502c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AYDA1
1. AYDA, Auxilium, tributum, vectigal, a Gall. Aide. Arest. parlam. Tolos. pro consul. de Miranda ann. 1400 :
Et quod dicti consules eorum consilia, absque præsentia officiariorum dicti comitis (Astariaci) facere non deberent, certamque Aydam seu concessionem, nuncupatam sognetum, in dicta villa existentem, etc. Impositiones seu Aydas,
in Ch. ann. 1404. ex Tabul. archiep. Auxit. Adde Lit. Caroli VI. ann. 1397. tom. 8. Ordinat. reg. Franc. pag. 138. art. 1. Vide Aidæ.
[]« 2 ayda » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 502c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/AYDA2
2. AYDA, In aliquo officio secundus, [] nostris Aide, eadem notione. Memor. H. Cam. Comput. Paris. ad ann. 1415. fol. 46. v° :
Johannes de Franconvilla, dictus Cornal, confirmatus in officio Aydæ veneriæ regis, loco Guillelmi de Provencel. Aydeur,
nostris olim, idem qui socius, qui adjutorium præbet. Pœnæ ducat. Aurel. apud Thaumass. pag. 469 :
Li receleur, et l'Aydeur, et li consenteur sont punis comme li seigneur.
[]« Eda » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 229b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/EDA
EDA, Basterna, In Gloss. Isidor. et apud Papiam : forte quasi edra, ex Gr. ἔδρα. Excerpta Pith. habent. Excedra. Gl. Schefferus lib. 11. 6. de Re vehiculari conjicit legendum esse Seda, et id significare locum in quo consident, qui et Sedes. Grævius Cangii nostri conjecturam respuit atque suspicatur scripsisse Glossarum auctorem, Esseda, Basternæ, ut significarit, basternam fuisse genus essedi seu vehiculi. Suspicionem fulsit Glossis Fausti Romani, ubi habetur : Essedum, Basterna, Gallicum vehiculum.
[]« Heda » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 4, col. 179c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/HEDA
HEDA, Hitha, Portus. Domesdei, in Descriptione terrarum Regis, Tarenfordiæ, in Comitatu Cantii :
Ibi sunt duo Hede, id est, portus.
Et tit. Chent. Episcopus Bajocens. Meletune, Heda de 20. sol. Ubi Spelmannus Hedam intelligendam censet de portu minori et minus celebri, et ex Saxon. hæð, Fovea, deducit. Ex hoc, inquit, Lamb-hit, Quenehit, Oxburg-hit. Monast. Anglic. tom. 2. pag. 142 :
De tota medietate Hithæ suæ apud Hengestesey, cum libero introitu et exitu, etc.