« »
 
BARRATA 1, BARRATA 2.
[]« 1 barrata » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 588b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BARRATA1
1. BARRATA. Synodicon Nicosiense cap. 29. de Contractibus usurariis, ubi Notarii et alii Scriptores vetantur eos scribere, et iis interesse :
Ne in contractibus prædictis, quos, ut vulgariter loquamur, Barratas appellant, fidejussores se constituant, aut debitores pro aliis.
Vide Barra.
[]« 2 barrata » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 588b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BARRATA2
2. BARRATA, Barræ seu fustis ictus, Gall. Coup de bâton. Vide Barra. Lit. remiss. ann. 1396. in Reg. 150. Chartoph. reg. ch. 231 :
Dictus supplicans dixit uxori suæ qualiter facerent, quod a cætero dictus presbiter præmissa facere dubitaret ; et si esset bonum, quod ipse sibi daret duas Barratas ; quæ uxor dixit quod nesciebat, quia si ipsum percuteret, ipsum forte posset occidere.