« »
 
BROA 1, BROA 2, BROA 3.
[]« 1 broa » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 752b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BROA1
1. BROA, Limes, terminus, f. maxime cum aliquo dumo indicatur. Charta Phil. V. ann. 1319. pro assignandis 50. libris terræ dom. Arnaldo de Triano milit. in Reg. 59. Chartoph. reg. ch. 315 :
Usque ad Broas, quæ sunt versus rivum de Stricone, sicut dicta Broa ascendit sursum usque ad stratam.... Dicta Broa redit et vadit recte apud fontem Gailhardum ;... et de fonte Gailhardo ascendit usque ad Broam supradictam.
Lit. Caroli V. ann. 1375. in Reg. 109. ch. 401 :
Item in quadam petia terræ,..... quæ confrontat....... ex una parte cum honore dominæ Nicolaæ merceriæ fabreriæ, quadam Broa sive termino in medio.
Vide mox Broale.
[]« 2 broa » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 752b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BROA2
2. BROA, Idem quod Brolium, silvula. Charta ann. 1165. ex Tabul. Bonæ Saniæ apud Stephanot. in Antiq. Lemov. Bened. MSS. part. 1. pag. 721 :
Mansum de Albar cum Broa et cum foreste.
Vide Brua.
[]« 3 broa » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 752b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BROA3
3. BROA, Locus depressus, humidus, pascuus, ubi herbæ abundant, idem quod infra Broil. Charta ann. 1193. ex Tabul. S. Urbani :
Corvedas ter in anno sine occatione, furcum et rastellum in Brois habebit dominus Hugo pro se apud Andelou.