« »
 
BUCCUM 1, BUCCUM 2.
[]« 1 buccum » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 767b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BUCCUM1
1. BUCCUM, Os, ostium, ut videtur. Reg. S. Justi ex Cam. Comput. Paris. fol. 197. v° :
Pro Bucco fossati ante molendinum juxta domum suam, quod continet sex perticas.
Vide supra Buccale.
[]« 2 buccum » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 1, col. 767b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/BUCCUM2
2. BUCCUM vel Buccus, f. Locus, ubi in monasteriis pauperibus panis distribuebatur. Vide in Buccellarius. Charta ann. 1317. in Chartul. S. Maglor. Paris. ch. 109 :
Ad opus unius missæ perpetuæ de Requiem singulis diebus in capella S. Egidii, quæ in ingressu monasterii dicti S. Maglorii in Bucco a parte sinistra consistit,....... celebrandæ.
Vide Eleemosyna 3.