« »
 
CAXA 1, CAXA 2.
[]« 1 caxa » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 245a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CAXA1
1. CAXA, Vox Hisp.Capsa, Gall. Chasse, ubi Sanctorum reliquiæ reponuntur. Vide Annales Alexandriæ Hieron. Ghilini pag. 23. Acta SS. Benedict. sec. 4. part. 1. pag. 590. in Brevi Indice Reliquiarum Monasterii Aniani.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Caxa, Arca, capsa, Gall. Caisse. Concil. Hisp. tom. 4. pag. 223 :
Quod doctrinarum Parochi ab Ecclesiis discedant ad æraria, vulgo Caxas, et ad congressus intuitu exigendi sua salaria.
Vetus Ceremoniale MS. B. Mariæ Deauratæ Tolosanæ :
Prædicti infantes dimittunt candelabra et turribulum super Caxam Confratriæ S. Eligii.
P. Carpentier, 1766.
◊ Inventar. MS. ann. 1379 :
Item una Caxa longa de sapo.
Vide supra Capa 5. et Cassa 3.
[]« 2 caxa » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 245a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CAXA2
2. CAXA, Res vetustior, Anastasio Bibliothecario, sive alteri Chronicorum Casinensium abbreviatori apud Murator. tom. 2. pag. 317. col. 1. Est pro Casca ; Cascus enim veteribus Latinis est Antiquus, priscus. Cicero Tuscul. quæst. lib. 1 :
Itaque unum illud erat insitum priscis illis, quos Cascos appellat Ennius, esse in morte sensum, neque excessu vitæ sic deleri hominem, ut funditus interiret.