« »
 
CHLAMYS, CLAMIS 1, CLAMIS 2.
[]« Chlamys » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 311c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CHLAMYS
CHLAMYS, inter præcipua summi Pontificatus insignia reponitur a Petro Diacono lib. 3. Chron. Casin. cap. 66. (al. 67.) ubi de Victore II :
Abinde crucem et Chlamydem, et cætera Pontificatus insignia ita dimisit, etc.
Et cap. seq. eam Chlamydem purpuream fuisse innuit :
Præteritam electionem Crucis et purpuræ resumptione firmavit.
Vide Capa rubea.
[]« 1 clamis » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 351a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CLAMIS1
1. CLAMIS, pro Chlamys supra in voce Bindæ.
[]« 2 clamis » (par P. Carpentier, 1766), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 351a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CLAMIS2
2. CLAMIS, itis, pro Chlamys, idis, in Inventar. sacr. suppell. abbat. Prum. ann. 1003. tom. 1. Hist. Trevir. Joan. Nic. ab Hontheim pag. 349. col. 2 :
Clamites, qui vocantur Ephod, duæ.
Vide Bindæ.