« »
 
[]« Coulevrina » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 601c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/COULEVRINA
COULEVRINA, Gall. Coulevrine, Tormentum bellicum a Colubro sic dictum. Vide Lobinellum in Onomastico ad calcem Hist. Britan.
P. Carpentier, 1766.
◊ Vide Colubrina. Eadem vero atque Balista videtur machina jaculatoria, quam Coullart vocabant nostri. Expensæ pro munitionibus cujusdam castelli ann. 1391. ex Bibl. S. Germ. Prat. :
Pour la feczon des dous angins, un angin et un Coillart (sic infra Coullart) pour la deffense doudit chastel, etc.
Hist. Caroli V1. ad ann. 1405. pag. 172 :
Laquelle (place de Mortaing) les François delibererent d'assieger ; et de faict y mirent le siege, et y assortirent canons et Coullars et autres engins ;... et si endommageoient fort ceux de dedans les Coullars, par où on jettoit grosses pierres et pesantes.