« »
 
CRASSARI 1, CRASSARI 2.
[]« 1 crassari » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 606c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CRASSARI1
1. CRASSARI, Turgescere, tumescere, Gall. Enfler, Grossir. Sebastian. Perusin. in Vita B. Columbæ Reatinæ tom. 5. Maii pag. 335. * :
Cum advertisset Crassatos admodum pedes et horribiles visu.
Translatio S. Athanasii Episc. Neapolitani apud Murator. tom. 2. col. 1074 :
Adolescens quidam oppleto capite morbo oculorum lumen amiserat, cujus palpebræ Crassantes supra genua.
Apul. lib. 3. de Asino :
Pili Crassantur in setas,
id est, Crassiores fiunt instar setarum.
[]« 2 crassari » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 2, col. 606c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/CRASSARI2
2. CRASSARI, pro Grassari, et Crassatura pro Grassatura. Vocabular. utriusque Juris :
Crassaturæ dicuntur quæ fiunt a latronibus in itinere, dum crudeliter contra transeuntes Crassantur.
Annal. Mutinens. apud Murator. tom. ii. col. 63 :
Eodem anno (1247.) Mutinenses castrametati sunt... prope Bazanum... et de nocte die 23. Julii Bononienses Crassati sunt eos, et Bononienses conflicti fuerunt, et mortui sunt multi ex utraque parte.
Vita S. Galli ap. Pertz. vol. Scriptor. 2. pag. 16 :
Febrium... acredo tantum in eo Crassata est.