« »
 
[]« Domigerium » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 164a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/DOMIGERIUM
DOMIGERIUM, ex Gallico et Anglico Danger, Periculum. Vox autem efficta a Damnum. Dictum enim putant quidam Danger, quasi damnum gerens. Malim a Gallico Domager, i. e. Damnosus, effictum. MS. :
As gens Fromont cuerent pour Domagier.
Thomas Walsinghamus ann. 1392 :
Credebant autem Londonienses, quod per hæc dona Domigerium evasissent, et in posterum quieti essent : sed fefellit eos eorum opinio, etc.
Henr. Knyghton. ann. 1352 :
Sed per Justitiarios et alios ministros emolumentum semper Regi accrevit, et Domigerium ad populum.
Idem :
Romani videntes, quod Papa... recesserat, et sic in Domigerio positus esset, etc.
Utitur rursum eadem notione.
P. Carpentier, 1766.
◊ Nostris alias Dongeseux, pro Dangereux, Désavantageux, damnosus. Stat. ann. 1406. in Reg. 161. Chartoph. reg. ch. 135 :
Pour ce que ledit mestier d'obloyer... est bien Dongeseux, soubtil à aprendre, etc.
Sub Domigerio alicujus aut manu esse, apud Bractonum lib. 4. Tract. 1. cap. 19. § 2. est alicui subesse, esse sub illius potestate : est enim Danger, nostris, potestas. Qua quidem notione vocem Donger, quæ Domigerium effert, usurpant Poetæ nostrates. Le Roman d'Aubery MS. :
Laissiés Flamains, demener lor boffois,
Que il ne prisent votre Dongier un pois.
Alibi :
De ses Chastiaus li bailla le Dongier.
Vide Dangerium.
P. Carpentier, 1766.
◊ Poem. reg. Navar. Cantil. 2. tom. 2. pag. 5 :
Car j'aim molt miex estre en vostre Dangier
Et soffrir bien k'autre mal se l'avoie.
Vide supra in Dangerium 1.