« »
 
[]« Famellus » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 3, col. 408c. http://ducange.enc.sorbonne.fr/FAMELLUS
FAMELLUS, Servulus, Famulus, ibid. pag. 212 :
Dumque focus gremio fureret fornacis in amplo,
Mox caput abscissum Christi sumpsere Famelli.
Rursum occurrit in Miraculis S. Severi Episcopi April. tom. 3. pag. 771.
P. Carpentier, 1766.
◊ Famel nostri vocabant ferrum, quo sagitta seu jaculum muniebatur. Lit. remiss. ann. 1416. in Reg. 169. Chartoph. reg. ch. 317 :
Laquelle vire estoit ferrée d'un fer, nommé Famel.
Forte pro Flamel vel Flame. Vide infra Flammea.