« »
 
[]« Peissonarius » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 249a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PEISSONARIUS
PEISSONARIUS, Peissonerius, Peissoneria, Gall. Poissonier et Poissoniere, Provincialibus Peissounié, Qui vel quæ pisces vendit. Vetus Necrolog. S. Salvatoris Aquensis :
Anno Domini 1319. 2. id. Maii, obiit Amelia Peissoneria filia Petri Amelii Peissonerii, qui reliquit, etc.
Instrum. ann. 1321. ex Schedis Præs. de Mazaugues :
Stare Joannis Peissonerii
. Charta ann. 1452. ex Archivis Piscatorum Massil. :
Quod piscatores non audeant vendere Peissonariis privatis aut extraneis antequam sit meridies.
Vide Peyssonaria.
P. Carpentier, 1766.
◊ Peychonier, in Lit. ann. 1330. tom. 2. Ordinat. reg. Franc. pag. 56. art. 4.