« »
 
PLANCA, PLANCHA 1, PLANCHA 2.
[]« Planca » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 351b. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PLANCA
PLANCA, Tabula plana. Festus :
Plancæ, tabulæ planæ, etc.
Charta Libertatum urbis Teneræmundæ cap. 20. apud Lindanum :
Quicumque per vim feminam violaverit, et super hoc veritate coram Scabinis convincatur, ei collum cum assere, qui vulgo nominatur Plancke, debet abscidi.
Utuntur Plinius lib. 8. cap. 43. Acta SS. Marcelli PP. 16. Januar. Anastasius in eodem S. Marcello pag. 11. Petrus Damian. in [] Vita S. Romualdi, Anonymus de Miracul. S. Ursmari num. 23. Jus feudale Saxonum cap. 39. § 11. etc. Observat Joannes Lucius ad Vitam S. Joannis Traguriensis, Plancas appellari superficies planas, indeque id nominis hyllidi, seu promontorio Diomedis, vel potius rupi, juxta Tragurium dari ab Auctore illius Vitæ.
P. Carpentier, 1766.
Planca, Planga, Tabula, in qua merces venum exponuntur, mercatorum sedes et apotheca, Gall. Etal. Charta ann. 1058. apud Murator. tom. 1. Antiq. Ital. med. ævi col. 190 :
Concedimus in eodem archiepiscopio, ut quando tu et successores tui et pars jam dicti archiepiscopii volueritis intra ipsas terras et cavas et potechas in ipsa platea, Plangas secus eas ponere faciatis et habere quantas volueritis, et in ea lignamina rigere et habere, et super eas ædifigia qualiter volueritis, et in ipsis terris et casis et potechis et Plancis, quot volueritis, homines ordinare licentiam habeatis, et carnes et alia mercimonia in eis mercimoniare et vendere et emere, quantas tibi tuisque successoribus et pars ipsius archiepiscopii placuerit.
Vide eamd. Chartam editam ab eod. Murator. ibid. tom. 2. col. 12. Planca piscium, apud Cencium inter Cens. eccl. Rom. Mss.
P. Carpentier, 1766.
Planca, ubi de equo calceando sermo est, in Comput. ann. 1334. inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 87. col. 2 :
Antequam dictus dom. Petrus Ruphi recederet a Nemauso, fecit ferrari suum ronsinum una Planca et uno ferro.
Ubi legendum forte Planta vel Plata. Vide infra in Plata 1.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Planca Molendini, Qua continetur aqua molendini. Charta ann. 1192. inter Consuetud. Tolos. :
Prohibetur ipsis.... ne stacarent molendinos in rippis, nec ibi mitterent Plancas.
Charta ann. 1223. in Chartul. S. Vandreg. tom. 1. pag. 953 :
Masura illa quæ sita est apud Caudebec juxta masuram Landrici de Boute ex una parte et Plancam molendini Caverois ex alia.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Planqua, Eadem notione, in Charta apud Stephanot. tom. 3. Antiq. Bened. Pictav. MSS. pag. 605 :
Terra supradicta Despineia ita terminatur sicut aqua currit,... et de altera parte usque ad viam quæ incipit a Planqua usque ad calfurnum.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Planketa, in Tabular. S. Quintini in Insula ann. 1223 :
Construi fecerunt sub illis tribus arcubus... tria paria Planketarum lignearum cum ventaliis ligneis.
Vide suo loco.
[]« 1 plancha » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 352a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PLANCHA1
1. PLANCHA, Planchia, Modus agri, maxime qui in longum protenditur vel in plano situs. Tabular. Veteris-villæ ann. 1213 :
Monachi Veteris-villæ habent decimam quatuor jornalium terræ ad Plancham Amauri.
Tabul. B. Magdal. Castrodun. ann. 1220. fol. 24 :
Concessi abbati et conventui B. Magdalenæ... censum vineæ de Santlievée.... et centum duarum Plancharum sitarum ultra lidum juxta Buxeriam.
Ibidem fol. 39 :
Præterea dimidium arpentum et unam Planchiam vineæ in clauso meo de Lanercio, etc.
Litteræ Philippi III. Reg. Franc. ann. 1273. apud Lobinell. tom. 3. Hist. Paris. pag. 25 :
Terram quæ est in Vanneria, vel ad Planchias de Mibray.
P. Carpentier, 1766.
◊ Planche, eadem notione, in Lit. remiss. ann. 1479. ex Reg. 206. Chartoph. reg. ch. 249 :
Pour le labour d'une demy Planche de terre, qu'il lui avoit labourée par plusieurs années.
[]« 2 plancha » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 352a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/PLANCHA2
2. PLANCHA, Planchia, Tabula plana, a Gall. Planche, in Tabular. Episcopat. Autissiod. mox laudando in Planchagium. Charta ann. 1395 :
Pro Planchiis molendinorum 12. sol.
Vide Planca.
P. Carpentier, 1766.
◊ Plancher, eodem sensu, in Lit. remiss. ann. 1460. ex Reg. 190. Chartoph. reg. ch. 86 :
Dix huit ou vint [] pieces de Plancher, deux quarterons de sercle, etc.