« »
 
POUCHA 1, POUCHA 2.
[]« 1 poucha » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 443a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/POUCHA1
1. POUCHA, Aggeris lingua, angulus, ea pars quæ in mare prominet, Massiliensibus Pouche, Gall. Pointe. Charta ann. 1351. in Tabul. Massil. :
Maximum imminere periculum defectu fanoni in introitu Pouchæ portus Massiliæ.
P. Carpentier, 1766.
◊ Leg. Poncha. Vide supra in hac voce.
[]« 2 poucha » (par les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 443a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/POUCHA2
2. POUCHA, Pera, sacculus, Gall. Poche. Saccos annonarios Pouches vocant Normanni. Codex MS. Sangerm. num. 780 :
Nos invenimus in Poucha tele xxxii. lib. et vii. sol. obol. minus, etc.
Vide Punga.
P. Carpentier, 1766.
◊ Pouque, eodem sensu, præsertim apud Normannos. Lit. remiss. ann. 1384. in Reg. 124. Chartoph. reg. ch. 244 :
Le cuida ferir d'un sac, selon le langage du pais (de Caux) appellé Pouque.
Aliæ ann. 1408. in Reg. 162. ch. 214 :
Comme d'iceulx deulz boisseaulx de blef, le suppliant en eust prins un, pour mettre en son sac ou Pouque, etc. Pouchet
vel Ponchet, in Lit. remiss. ann. 1396. ex Reg. [] 149. ch. 237 :
Un petit Pouchet ou sachet où il avoit lxxvj. pieces d'or.
Unde Pouchie vel Ponchie, quantum poucha seu sacco continetur. Aliæ Lit. ann. 1406. in Reg. 160. ch. 417 :
Une Pouchie ou sachiée de draps linges.
Vide supra Pochia.