![[]](img/image.png)
«
Prælatus » (par C.
du Cange, 1678), dans
du Cange,
et al.,
Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 6, col. 459c.
http://ducange.enc.sorbonne.fr/PRAELATUS
PRÆLATUS, Magistratus, qui populis præest. Glossæ veteres :
Prælati, Antepositi
.
Libertates Pontis-Ursonis ann. 1365. inter Ordinat.
Reg. Franc. tom. 4. pag. 638 :
Hanc eciam libertatem, quod de institucione et
marcheyo quod fiet in villa sua, non extra placitaverint pro aliquo, donec Prelatus
sue ville deficiat.
Infra :
De discordia et melleia inter burgenses, si
sanguis, ante Prelatum cognoscatur.
Ibidem pag. 640 :
Dum sedel
burgensis in placito coram Prelato, quamcunque turpitudinem coram
(contra)
Prelatum seu Pretorem, seu contra quemlibet, pro ea, ad Prætorem
duodecim nummos.
Exstat S. Valeriani liber
de
Prælatis, id est principibus sæcularibus.
Prælatus, Præfectus Ecclesiæ, quomodo hodie Episcopos vocamus, qui
προεστῶτες Justino Mart.
Præsidentes Tertulliano lib. 3. de Corona
cap. 3. dicuntur. Exstat Cypriani Opusculum :
de Simplicitate Prælatorum
.
Ita etiam appellantur quivis inferioris dignitatis rectores, ut plebani et curiones. Vide
Lindwoodum ad Provinciale Cant. lib. 2.
P. Carpentier, 1766.
◊ Charta ann. 1238. apud
Ughell. tom. 1. Ital. sacr. col. 1376. edit. ann. 1717 :
Quod vassalli, clerici et
Prælati totius episcopatus jurent prædictæ ecclesiæ S. Pelini et S. Pamphili, et quod
Prælatos et beneficia omnia totius episcopatus communiter ordinemus et
disponemus.
Eo autem nomine potissimum donati ecclesiarum cathedralium præfecti,
qui
Dignitates vulgo vocantur. Charta Ivon. episc. Carnot. ann. 1115. ex Chartul.
S. Joan. de Valle :
Nos autem in capitulo nostro, omnibus Prælatis ecclesiæ nostræ
præsentibus, nec non cæteris fratribus, tam majoribus quam minoribus, etc.
Vide
infra
Primas.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
◊ Eodem
Prælati nomine designati Abbates in Concil. Suessionensi ann. 853. cap. 5. et 6.
in Tullensi quoque apud Saponarias cap. 12. Testamentum Herivei Eduens. Episc. ann. 923.
subscribit :
Durannus Prælatus S. Vincentii.
Sed et monasteriorum Præpositi
ita nuncupantur. Charta ann. 902. tom. 3.
![[]](img/image.png)
novæ Gall. Christ. col. 836 :
Ubi (monasterio S.
Michaëlis)
præest domnus Stephanus episcopus et abbas, et Halevincus
Prælatus.
Idem ann. 4. regnante Ludovico filio Arnulfi subscribit :
Præpositus. Archembaldus Cluniensis cœnobii Prælatus,
cujus erat
Præpositus, dicitur in Vita S. Odonis lib. 2. Quod nimirum aliis præsint
Prælati
sunt appellati. Eadem ratione Abbatissæ dictæ
Prælatæ. Regula Sanctimonialium cap. 7. in Synodo Aquisgranensi :
Nosse etenim eas
oportet, quia non ideo Prælatæ sunt, ut se solummodo, sed potius ut se, subditasque
pascant, etc.
Ita etiam appellatur superior suorum Pœnitentium S. M.
Magdalenæ in Constitut. earumdem apud R. Duellium tom. 1. Miscell. pag. 182.
etc.
Prælatia, Dignitas Ecclesiastica. Ingulfus pag. 897 :
Per Monachos et dignitatum et
Prælatiarum nimium ambitiosos.
Charta ann. 1398. apud Marten. tom. 7. Ampliss.
Collect. col. 620 :
Quod in Prælatiis, dignitatibus et beneficiis ceteris
vacantibus et etiam vacaturis, si electiva fuerint, per electionem et confirmationem
Archiepiscoporum provideatur.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Prælacia, Prælatus ipse, apud Elmham. in Vita Henrici V. Reg. Angl. edit. Hearnii cap. 62.
pag. 169 :
Huc Cardinalis Ursinus, ex parte ducis Burgundiæ, ad regalem
excellenciam ambassiator mittebatur.... Cum tamen Prælacia multum venerabilis fuerit,
dixeritque, se a regio sanguine non fuisse alienum, regalis liberalitas, honestatis
debito satisfaciens, ipsum honoribus congruis tractari dignum decernens, etc.
Prælatio. Eckehardus Minimus de Casibus S. Galli cap. 6 :
Præposituras vero vel
Decanias, aut alicujus ordinis officium nunquam concupivit, dicens Prælationem, sæpius
superbiam, arrogantiam, discursus, et multiloquia comitari.
Adde Statuta Astens. cap. 27. fol.
14.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Prælatio, Tempus quo quis
prælationem obtinet. Hist. Mediani Monast. pag. 209 :
Tempore vero Prælationis ejus... plurima in loco præfato divinitus ostensa sunt
miracula.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Prælatio, Dominatio, imperium. Chronic. Farfens. apud Murator. tom. 2. part. 2. col. 624 :
Deus... nobis misertus est, et illorum viperinam et venenosam super nos
Prælationem avertit.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Prælatiuncula, Beneficiolum ecclesiasticum : ita præfectura cappellæ S. Clementis Compend.
dicitur in Præcepto Caroli Simplicis Regis Franc. ann. 919. apud Mabill. Diplom. pag.
564 :
Nolumus etiam, ut nec fratrum (S. Cornelii)
præpositus, neque
decanus seu thesaurarius hanc supradictam Prælatiunculam sibi præsumant.
les Bénédictins de St. Maur, 1733–1736.
Prælatus, Probatus, dilectus. Vita S. Dunstani tom. 4. Maii pag. 349 :
Qui beato
Dunstano, tempore dum viveret, Prælatus pariter extitit et familiaris amator.
Prælatura. Manegoldus Decanus, apud Goldastum :
De omnibus Prælaturis, officiis,
beneficiis, seu administrationibus quibuslibet Monasterii nostri,
etc.