« »
 
[]« Sarrata » (par C. du Cange, 1678), dans du Cange, et al., Glossarium mediae et infimae latinitatis, éd. augm., Niort : L. Favre, 1883‑1887, t. 7, col. 313a. http://ducange.enc.sorbonne.fr/SARRATA
SARRATA, in Charta ann. 1141. apud Guichenonum in Histor. Bressensi pag. 222. pro Serrata. Vide Serra 2.
P. Carpentier, 1766.
◊ Sarrata, pro Septo quovis rursum occurrit in Charta ann. 1124. inter Instr. tom. 12. Gall. Christ. col. 110 :
Excepto quod Sarratas meas, quæ ob firmitatem terræ meæ factæ sunt, destruere non præsumant.